من مرتضی را از وقارش میشناسم
من مرتضی را از وقارش میشناسم
از ضربه های ذوالفقارش میشناسم
...
من مرتضی را با نمازش میشناسم
با گریه ، راز و نیازش میشناسم
من مرتضی را با قنوتش میشناسم
در اوج قدرت با سکوتش میشناسم
قدر نم باران ، شکوفه میشناسد
تنها علی را چاه کوفه میشناسد
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۱ ساعت توسط مهدیان
|
رضا مهدیان/ دبیر آموزش و پرورش/کارشناس هنر های تجسمی/شهرستان کمیجان/