تبریک

 

عید سعید مبعث بر عموم مسلمین مبارک باد

 

باغ معلق

باغ معلق

کلمه معلق که برای این باغها استفاده می‌شود در حقیقت به این معنی نیست که باغها به‌وسیله طناب یا ریسمان به یکدیگر متصل بوده‌اند . باغ‌های معلق بابل

یا باغهای معلق سمیرامیس و دیوارهای بابل (عراق کنونی) یکی از عجایب هفتگانه می‌باشد.

هردو این آثار ظاهراً به دستور بخت‌النصر دوم در حدود سال ۶۰۰ پیش از میلاد ساخته شده‌است. این آثار در نوشته‌های مورخان یونانی مانند استرابو و دیودوروس سیکولوس ذکر شده‌است ولی همچنان در مورد وجود آنها ابهاماتی هست. در حقیقت در هیچ یک از نوشته‌های بابلی در مورد وجود این باغ مطلبی ذکر نشده‌است. در طول قرنها این منطقه با باغهای نینوا درآمیخته ولی در حکاکی‌های موجود در آن نواحی روش‌های انتقال آب رودخانه فرات به ارتفاعی که برای این باغها احتیاج بوده‌است آورده شده‌است. این باغها برای خوشحال کردن همسر بخت‌النصر که بیمار بوده‌است ساخته شده‌اند. آمیتیس دختر ایختو ویگو(اژی دهاک) و نوهٔ هوخشتره(پادشاه ماد) با بخت‌النصر ازدواج کرد تا میان دو قوم صلح پایدار برقرار گردد. سرزمین ماد که آمیتیس از آن می‌امد سرزمینی سرسبز و کوهستانی و پوشیده از گیاهان و درختان مختلف بود ولی سرزمین بابل در منطقه‌ای مسطح و فلاتی خشک قرار گرفته بود. یکی از دلایل بیماری آمیتیس هم دوری او از سرزمین خوش آب و هوای خود بود بنابراین بخت‌النصر تصمیم گرفت باغهای معلق بابل را در ارتفاع برای همسر خود بسازد کلمه معلق که برای این باغها استفاده می‌شود در حقیقت به این معنی نیست که باغها به‌وسیله طناب یا ریسمان به یکدیگر متصل بوده‌اند بلکه احتمالاً ترجمه اشتباه کلمه‌ای یونانی به معنای تراس یا بالکن بوده‌است. استرابو در قرن اول قبل از میلاد می‌نویسد: تراسها در طبقاتی روی یکدیگر واقع شده بودند و هرکدام دارای ستونهای سنگی مکعب شکل توخالی بوده‌اند که توسط گیاهان پوشیده شده بود. تحقیقات بیشتر در منطقه بابل منجر به یافتن پایه‌های این ستون‌ها شده‌است.

تصاویر

ادامه نوشته

حقیقت

خشایارشا در یونان

خشایارشا برای دیدار از کشورهای خوربری شاهنشاهی خود و همچنین برای گوشمالی آتنی ها

راهی آسیای کوچک شد. داستان آمدن خشایارشا به آتن را داستان پردازان یونانی برای بزرگ کردن

یونان چنان نوشته اندکه گویا خشایارشا دست به بسیج بزرگی زده است. واقعیت آن است که

خشایارشا که برای بازدید کشورهای شاهنشاهی آمده بود تنها لشکری که همراه خود آورده بود

لشکر ده هزار تنی جاویدان بود. خشایارشا دربازدید از کشورهای آسیای کهتر شمار اندکی از سربازان

پادگان های این کشورها را با خود همراه کرد تاآنکه هنگامی که به اروپا پاگذاشت شاید ارتش وی به

پنجاه هزار تن رسیده باشد که این خود برای گوشمالی آتنی ها بزرگ می نموده است هرچند که

ممکن بود کشورهای دیگر یونانی نیز به کمک آتن بشتابند، حال آنکهبیشتر کشورهای یونانی

فرمانبرداری خود را از شاه بزرگ اعلام کردند.پس از گذراندن زمستان در سارد خشایارشا در آغاز سال 79

هخامنشی(480 پیش از میلاد مسیح) به سوی یونان روانه شد. ارتش ایران را نیروی دریایی

پشتیبانی می کرد. آتنی ها نیز دارای ناوگانی نیرومند بودند که می توانست با نیروی دریایی ایران به

جنگ بپردازد.خشایارشا بی برخورد با پایداری به سوی آتن در یونان پیش رفت تا به تنگه ترموپیل

رسید که درآنجا به جهت تنگی بیش از اندازه، یونانی ها(اسپارتی ها به فرماندهی شاهشان

لئونیداس) راه را بر ارتش ایران بستند.سوران ارتش به شناسایی منطقه پرداخته، میانبری که از پشت

تنگه در می آمد را یافتند. پس از آن بسیاری ازیونانیان از ترموپیل گریختند و تنها اسپارتیان در تنگه

ماندند و همه در جنگ کشته شدند.پس از گذر از ترموپیل راه آتن به روی ارتش ایران باز شد، هنگامی

که خشایار شاه از مقدونیه به آتن درآمدبسیاری از مردم آن، از شهر کوچ کرده بودند گروهی بر این

باورند که خشایارشاه در آتن به تلافی آتش سوزی سارد بخشی از شهر را آتش زد.

از این پس سیر روی دادها دارای پیچیدگی بسیاری است چراکه نمی توان حقیقت را از ژرفای نوشته

های یونانیان بدست آورد.

آنچه می توان گفت این است که آتنیان که نمی توانستند در خشکی به برابر ارتش ایران درآیند، با

نیروی دریایی ایران درنزدیکی سالامین، که از روی تنگی نیروی ایران نمی توانست کشتی های

بسیاری را به جنگ درآورد درگیر شدند، چون این برخورد نتیجه ای در برنداشت، تیمیستوکل رهبر آتن

به همراه گروهی به نزدخشایارشا رفتند، که در طی آن توانستند که خودمختاری آتن را بدست آورند.

خشایار شاه پس از آن به آسیابازگشت.

تیمستوکل تا پایان شاهنشاهی خشایار شاه رهبر آتن بود ولی پس از آن مردم بر او شوریدند و وی از

راه مقدونیه به دربار ایران پناه برد.

دیون خرسوستومس نوشته است( کتاب 11، بند 149) : " خشایار شاه در لشکرکشی به یونان در

ترموپیل براسپارتیان پیروز گشت و شاه لئونیداس رادر آنجا بکشت. سپس آتن را ویران کرد ...پس از

این پیروزیها برای یونانیان باج گذارد و راه اسیا را در پیش گرفت . "

در فهرست سرزمینی نبشته ی دیوها که به زمانی پس از نبرد یونان تعلق دارد، نام یونانی های

نزدیک دریا(کوچ نشینان یونانی آسیای کوچک)، یونانی های فرای دریا(یونانی های سرزمین اصلی) و

اسکودرا( مقدونیه و تراکیا) آمده است. نوشته ای از توسیدید یادآور می شود که سرپرستی نیروهای

اسپارت و آتن و همگنانشان پس از بازگشت خشایار شاه به آسیا به دست یک کارگزار یونانی به نام

پاوسانیاس بود که جامه ی ارتش ایران را می پوشید وزیر دست افسر ایرانی به نام ارتاباذ کار می کرد.

 

خصال انوشیروان

مورخین شرقی انوشیروان را بزرگ ترین پادشاه ایران دانسته اند ولی امروزه با اسنادی که از ایران باستان به دست آمده به نظر می رسد با وجود افرادی مانند کوروش و داریوش کبیر؛ دیگر انوشیروان را نمی توان دارای این مقام دانست ولی این موضوع که او بزرگ ترین پادشاه ساسانی بوده است بدون هیچ گونه شک و تردیدی پذیرفتنی است. انوشیروان جزء معدود افراد بزرگی بود که در او خصوصیات مملکت داری و جنگ آوری به شکل هم زمان وجود داشت. در زمان او:

1-      امپراتوی ساسانیان به اوج قدرت خود رسید.

2-      امپراتوری روم شکست های سنگینی را متحمل شد و غرامت های سنگینی را پرداخت کرد

3-      دولت هیاطله از صفحه ی گیتی حذف شد

4-      خزرهای وحشی به سختی گوشمالی داده شدند

5-      ترک های ماوراء النهر به جای اولیه ی خود بازگشتند

6-      حبشی ها از یمن بیرون رانده شدند و آنجا دست نشانده ی ایران شد.

 از طرف دیگر اصلاحات انوشیروان در امور داخلی روح تازه ای در کالبد ایران دمید و ایرانیان برای اولین بار با علوم یونان آشنا شدند. بی شک انوشیروان آخرین ستاره ای بود که در آسمان ایران باستان درخشید؛ زیرا ساسانیان پس از او رو به افول نهادند و دیری نگذشت که امپراتوری عظیم ساسانیان منقرض شد و فصل جدیدی از تاریخ ایران رقم خورد.

موافق روایات ایرانی فردی به نام بزرگ مهر در اجرای اصلاحات مملکتی کمک های بسیاری به انوشیروان می کرده است. بزرگ مهر در ابتدا معلم هرمز پسر انوشیروان بود و چون شاه دانایی و لیاقتش را دید؛ او را به مقام وزارت منصوب کرد. در مورد بزرگ مهر گفته می شود که در نهایت به دستور خسرو پرویز کشته شده است.

استفاده از عدد پي 3.14 در ساخت بناي تخت جمشيد !

مهندسان هخامنشي راز استفاده از عدد پي 3.14 را دو هزار و 500 سال پيش كشف كرده بودند. آنها در ساخت سازه هاي سنگي و ستون هاي مجموعه تخت جمشيد كه داراي اشكال مخروطي است، از اين عدد استفاده مي كرده اند.

عدد پي( ۳.۱۴) در علم رياضيات از مجموعه اعداد طبيعي محسوب مي شود. اين عدد از تقسيم محيط دايره بر قطر آن به دست مي آيد. كشف عدد پي جزو مهمترين كشفيات در رياضيات است. كارشناسان رياضي هنوز نتوانسته اند زمان مشخصي براي شروع استفاده از اين عدد پيش بيني كنند. عده زيادي، مصريان و برخي ديگر، يونانيان باستان را كاشفان اين عدد مي دانستند اما بررسي هاي جديد نشان مي دهد هخامنشيان هم با اين عدد آشنا بودند.

"عبدالعظيم شاه كرمي" متخصص سازه و ژئوفيزيك و مسئول بررسي هاي مهندسي در مجموعه تخت جمشيد در اين باره،‌ گفت : بررسي هاي كارشناسي كه روي سازه هاي تخت جمشيد به ويژه روي ستون هاي تخت جمشيد و اشكال مخروطي انجام گرفته؛ نشان مي دهد كه هخامنشيان دو هزار و 500 سال پيش از دانشمندان رياضي دان استفاده مي كردند كه به خوبي با رياضيات محض و مهندسي آشنا بودند. آنان براي ساخت حجم هاي مخروطي راز عدد پي را شناسايي كرده بودند.

دقت و ظرافت در ساخت ستون هاي دايره اي تخت جمشيد نشان مي دهد كه مهندسان اين سازه عدد پي را تا چندين رقم اعشار محاسبه كرده بودند. شاه كرمي در اين باره گفت : مهندسان هخامنشي ابتدا مقاطع دايره اي را به چندين بخش مساوي تقسيم مي كردند. سپس در داخل هر قسمت تقسيم شده، هلالي معكوس را رسم مي كردند. اين كار آنها را قادر مي ساخت كه مقاطع بسيار دقيق ستون هاي دايره اي را به دست بياورند. محاسبات اخير، مهندسان سازه تخت جمشيد را در محاسبه ارتفاع ستون ها، نحوه ساخت آنها،‌ فشاري كه بايد ستون ها تحمل كنند و توزيع تنش در مقاطع ستون ها ياري مي كرد. اين مهندسان براي به دست آوردن مقاطع دقيق ستون ها مجبور بودند عدد پي را تا چند رقم اعشار محاسبه كنند.

 

هم اكنون دانشمندان در بزرگ ترين مراكز علمي و مهندسي جهان چون "ناسا" براي ساخت فضاپيماها و استفاده از اشكال مخروطي توانسته اند عدد پي را تا چند صد رقم اعشار حساب كنند. بر اساس متون تاريخ و رياضيات نخستين كسي كه توانست به طور دقيق عدد پي را محاسبه كند، آ«غياث الدين محمد كاشانيآ» بود. اين دانشمند ايراني عدد پي را تا چند رقم اعشاري محاسبه كرد. پس از او دانشمنداني چون پاسكال به محاسبه دقيق تر اين عدد پرداختند. هم اكنون دانشمندان با استفاده از رايانه هاي بسيار پيشرفته به محاسبه اين عدد مي پردازند.

شاه كرمي با اشاره به اين موضوع كه در بخش هاي مختلف سازه تخت جمشيد، مقاطع مخروطي شامل دايره، بيضي، و سهمي ديده مي شود، گفت : "به دست آوردن مساحت، محيط و ساخت سازه هايي با اين اشكال هندسي بدون شناسايي راز عدد پي و طرز استفاده از آن غيرممكن است."
داريوش هخامنشي بنيان گذار تخت جمشيد در سال 521 پيش از ميلاد دستور ساخت تخت جمشيد را مي دهد و تا سال 486 بسياري از بناهاي تخت جمشيد را طرح ريزي يا بنيان گذاري مي كند. اين مجموعه باستاني شامل حصارها، كاخ ها،‌ بخش هاي خدماتي و مسكوني، نظام هاي مختلف آبرساني و بخش هاي مختلف ديگري است.
مجموعه تخت جمشيد مهمترين پايتخت مقاومت هخامنشي در استان فارس و در نزديكي شهر شيراز جاي گرفته است.

حكایت مردی كه از دروغ نفرت داشت

 

آمده است كه زرتشت ششصد سال پیش از میلاد مسیح ظهور كرد و زادگاه وی احتمال می رود كه حوالی دریای خزر بوده باشد، یعنی جایی كه امروز آذربایجان ولی در عهد قدیم (ماد) بوده است. زرتشت در همان روز تولد خنده كرد و باز آمده است كه او سی سال تمام با تنها قوت خود یعنی پنیر كه از شیر درست میشد در بیابان زندگی كرد.

زرتشت دوران شباب خود را در انزوا و عبادت گذرانید و چون به سن سی سالگی رسید، وحی بر او نازل شد و با (مزدا) سخن گفت و چون فرامین لازم را دریافت كرد راهی بشارت و ارشاد مردم گشت. ولی خیلی زود دلسرد شد چون هیچكس توجهی به او نداشت.
زرتشت یك بار در ناراحتی و نومیدی شدید چنین گفت: در مدت ده سال تنها یك نفر را ارشاد كردم. كه این شخص نیز پسرعموی خودش بود.

اما به تدریج اوضاع تغییر كرد. زرتشت به دربار (ویشتاسپا) پدر داریوش كبیررفت كه سرزمینش در (باكتریا) یعنی بلخ بود. ویشتاسپ در بدو امر با خشونت وی را از خود راند زیرا  زرتشت را دیوانه و یا شیادی می پنداشت كه قصد سوء استفاده از آئین نوخاسته خود را داشت.

پیامبر را به زندان انداختند ولی پس از مدتی رفتار و كردار او چنان شاه را خوش آمد كه او را آزاد نمود و به سخنانش گوش داد. دیری نگذشت كه شاه آئین او را پذیرفت و عده دیگری نیز به تبعیت از او ارشاد گشتند.بین آنها دو برادر بودند به نام های (فراشا اوشترا) و (جاماسپا) كه زرتشت با دختر یكی از آنها ازدواج كرد، شاید هم خواهر آنها بود كه نام آن دختر (هوگوی) بود. زرتشت در قصر ویشتاسپ به زندگی خود ادامه داد و مورد حمایت او قرار گرفت تا آنكه به  سن هفتاد و هفت سالگی رسید و به دست گروهی از اوباشان توطئه گر كشته شد.

تعلیمات زرتشت در كتاب مقدس وی (اوستا) یا (زند اوستا) آمده است و قدیمی ترین قسمت آن شامل (گاتها) می باشد. گاتاها عبارت از هفده سرودی هستند كه گفته می شود  خود زرتشت آنها را نوشته و شامل وحی ها، مكاشفات و راهنمائی های او هستند برای زندگی بهتر. سایر قسمت ها طولانی تر بوده و غالب تعالیم زرتشت در آنها آمده است.
اینها عبارتند از: یسنا (شامل سرودهای دینی و راهنمائی های لازم برای عبادت شامل گاتها)،‌ ویسپرد (مربوط به آداب نماز)، وندیداد (شامل اصول اخلاقی و راهنمائی های دینی)، یشت (سرودهایی برای خدا)، خرده اوستا (شامل دعا برای مكاشفات و غلبه بر نفس و عبادت).

اساس تعلیمات زرتشت اعتقاد به خدای یگانه (اهورامزدا) می باشد كه همان روح نیكی و خالق جهان است كه در نبردی ابدی با اهریمن است.
آمده است كه سرانجام روزی نبرد بین این دو به آخر خواهد رسید و زرتشت اطمینان كامل داشت كه پیروزی نهائی از آن اهورامزدا خواهد بود زیرا كه نیكی ریشه تمام چیزهاست.

پس از اهورامزدا شش ملائكه وجود دارند كه (امشاسپندان) یا مقدسین زوال ناپذیر هستند. امشاسپنتاها نظیر وزیران یك پادشاه و اطراف اهورامزدا نشسته اند و اهورامزدا با آنان مشورت می كند و آنها نیز همواره مطیع وی هستند و به كمك ارواح مسكین می شتابند. اهریمن نیز به همین ترتیب مریدانی دارد كه او را در كارهای ناهنجارش كمك می كنند و فرشته دروغها نزد او قرب و منزلت خاصی دارد. دروغ و ریا چیزی است كه زرتشت آن را وحشتناك ترین و بدترین گناهان می داند.

هرودوت در تاریخ خود می نویسد: ایرانی ها دروغ را گناه كبیره می پندارند و بدتر از آن مدیون بودن را گناه می دانند، زیرا معتقدند كسی كه مدیون شد، ناچار به دروغگوئی خواهد گشت.

با آمدن آیین زرتشت مذهب به طرزی وارد زندگی ایرانیان شد كه سایر ملل از آن برخوردار نبودند. در یونان قدیم راجع به خدایان سخن های بسیار گفته میشد و این خدایان را پرستش می كردند. خدایانی كه همگی اغواگر، تن پرور و شهوت پرست و میخواره بودند. خدای بزرگ یونانی ها (زئوس) بود كه در رذالت گوی سبقت از همه ربوده بود.

اما نكته دیگری هم وجود داشت كه دین زرتشت را در بین ادیان دنیای كهن برجسته می ساخت و آن این بود كه این آیین مرگ را پایان كار نمی دانست و معتقد بود كه ورای مزار مكان شادی و نشاطی وجود دارد كه آدمیان خوب و پرهیزكار به عنوان پاداش به آنجا می روند و مكان درد و مذلتی هم برای اشرار وجود دارد.

در آئین زرتشت گفتار نیك، كردار نیك و پندار نیك اساس تمام كارهاست و معتقدین به این سه اصل اهورامزدا را پرستیده، نسبت به درماندگان عطوفت كرده، همچون كشاورزان و گله داران كار كرده و نسبت به حیوانات اهلی ملایمت به خرج می دهند.

علاوه بر تمام اینها بر پیروان زرتشت واجب است كه غیر از دارا بودن روح پاك، جسم را نیز از تماس با اشخاص ناپاك، لاشه ها، كثافات و هرآنچه به اهریمن مربوط می گردد دور نگه دارند. زرتشت در كتب خود دستورات دقیقی در این موارد داده است.

پادشاهی مهرداد دوم ( اشک نهم )

مهرداد دوم یا مهرداد بزرگ ( اشک نهم ) نهمین شاه ایران از دودمان اشکانی است که از حدود ۱۲۳ تا ۸۷ پ.م سلطنت کرد. لقب کبیر را به دلیل مقتدر بودن و نظم و سازمان دادن به امور ایران به او داده‌اند.
وی هنگامی به شاهی رسید که ایران از هر سو آماج تهاجم اقوام مختلف شده بود. مهرداد با دلاوری و درایت تمام نواحی اشغال شده را پس گرفت و مرزهای ایران را در شرق تا کوههای هیمالیا و در غرب تا میان‌رودان رساند. در زمان پادشاهی او ایران و روم هم‌مرز شدند. وی همچنین به اوضاع داخلی ایران نظم و سازمان داد و اقتصاد شکوفایی را پایه‌ریزی کرد.

مهرداد پس از نشستن بر تخت شاهی نخست بابل را از تازیان پس گرفت و سپس به ارمنستان لشکر کشید. وی در سال 13 ق.م سراسر میان‌رودان را به دست آورد و آنگاه رو به شرق نهاد. پیش از رسیدن مهرداد به شاهی، حدود سال 133 ق.م در شرق، سکاها به مرزهای ایران و بلخ تاختند، دولت بلخ را نابود کردند و دولت‌های کوچک یونانی را تا نزدیک هندوستان از میان بردند. آنها به داخل ایران نیز تاخته و پارت و گرگان را لگدکوب اسبان خود کردند. گروهی از آنان به سیستان و افغانستان رفته و حکومتی سکایی پدید آوردند و از این پس سرزمین زرنگ سکستان ( سیستان ) نامیده شد.
حتی اردوان دوم شاه ایران که پدر مهرداد دوم است نیز در نبردی با سکاها کشته شد. مهرداد با نبردی سهمگین سکاها را چنان شکست داد که دیگر مدت‌ها متعرض ایران نشدند. او پارت و هرات را آزاد کرد و دولت سکایی سیستان را وابسته به دولت اشکانی کرد. وی همچنین مرو و بخش‌هایی از فرارود را نیز تصرف کرد.

پس از پیروزی‌هایی که ذکر آن رفت مهرداد فرصت یافت تا به امور داخلی کشور بپردازد. او نخستین کس از خاندان اشکانی است که خود را شاهنشاه خواند و ادعا کرد که خاندان اشکانی از نسل اردشیر دوم هخامنشی است. این کار او اقدامی آگاهانه بود که اشکانیان را ادامه دهنده هویت ایرانی نشان دهد و همینطور این کار حکومت اشکانیان را در پرتو ارتباط یافتن با هخامنشیان بر حق جلوه داد. مهرداد دوم بسیار پای‌بندی به فرهنگ، آداب و سنن ایرانی بود. وی با تلاشی خستگی ناپذیر بر آن شد تا فرهنگ ایرانی را از مظاهر فرهنگ یونانی هلنی پاک کند.
در عرصه بازرگانی و سر و سامان دادن به اقتصاد کشور مهرداد اقدامات بسیاری کرد و در روزگار او بود که بازرگانی ایران به چین که در تاریخ به " راه ابریشم " معروف است گشوده شد. از این پس مبادلات کالا میان چین، هند، عربستان و برخی سرزمین‌های دیگر موجب شکوفایی اقتصاد کشور گردید.

به دلیل اهمیت سرزمین‌های غربی ایران و میان‌رودان مهرداد در سال 94 ق.م به سرزمینهای شمالی میان دجله و فرات تاخت و پس از کسب پیروزی‌هایی در این منطقه رود فرات را به عنوان مرز غربی ایران تعیین کرد. وی همچنین در امور ارمنستان که دارای اهمیت بسیاری بود و شاهان آن از تبار اشکانی بودند دخالت کرد.
در سال 96 ق.م رومیان در راستای سیاست جهانگشایی خود به کرانه غربی رود فرات رسیدند و مصمم بودند که ایران و هند را به قلمرو خود ضمیمه کنند. فرمانده قوای روم شخصی به نام سولا بود. مهرداد به خاطر گرفتاریهای زیادی که در آن زمان برای اشکانیان پیش آمده بود صلاح دید که با رومیان وارد جنگ نشود، لذا به آنان پیشنهاد صلح کرد. این پیمان بسته شد ولی نماینده اشکانی به دلیل تحقیری که سولا بر او روا داشته بود در بازگشت اعدام شد. 

مهرداد دوم ( اشک نهم ) بسیار فروتن بود و همواره در کنار سربازان خویش و بدور از تجملات بود. در پایان زندگی مهرداد دوم ( حدود ۸۷ پ.م ) در شرق و غرب تهاجماتی صورت گرفت. تیگران ( Tigranes ) شاه ارمنستان از مرگ مهرداد بهره جسته و بخش شمالی میان‌رودان را تصرف کرد. در این زمان گودرز که در زمان مهرداد دوم در بابل قیام کرده بود برای مدت کوتاهی به شاهنشاهی رسید. اُرُد گودرز را از حکومت انداخت و پس از دوره کوتاهی سیناتروک بر جای او به شاهنشاهی نشست. 

« منبع : دانشنامه آزاد ویکی‌پدیا فارسی »

یك گالری زیبا از هنرهای هخامنشی

یك گالری زیبا از هنرهای هخامنشی